Hideo Nakata'nın yönettiği 2002 yapımı Dark Water (Honogurai mizu no soko kara), modern Japon korku sinemasının önemli örneklerinden biridir. Film, boşanma ve velayet mücadelesi gibi gerçekçi bir dramın içine, sinsi bir gerilim ve doğaüstü korku öğelerini ustaca yerleştirir. Yoshimi Matsubara, küçük kızıyla birlikte, bakımsız ve kasvetli bir apartmana taşınır. Ancak yeni hayatları, üst kattaki daireden gelen ve bir türlü durdurulamayan gizemli bir su sızıntısıyla birlikte kabusa dönüşmeye başlar.

Olaylar ilerledikçe, bu sızıntının ardında, binanın ve Yoshimi'nin geçmişine dair ürpertici bir trajedinin yattığı ortaya çıkar. Film, sadece hayaletlerden değil, annelik içgüdüsünden, terk edilmişlik korkusundan ve geçmişin nasıl şimdiki zamanı ele geçirebileceğinden beslenen derin bir psikolojik gerilim sunar. Hitomi Kuroki, korumacı ama giderek tükenen anne rolünde inandırıcı bir performans sergilerken, atmosferik görüntü yönetimi ve minimal müzik kullanımı, izleyiciyi başından sonuna kaygılı bir bekleyiş içinde tutar.

Dark Water, ani sıçramalardan çok, yavaş yavaş içinize işleyen, gündelik nesneleri (su, oyuncaklar) tehdit unsurlarına dönüştüren bir korku anlayışını benimser. 'Ringu' (Halka) filminin de yönetmeni olan Nakata, bu filmde de benzer bir başarı yakalayarak, izolasyon ve psikolojik çöküş temalarını işler. Eğer sakin ama son derece etkili, hikayesi ve karakterleri güçlü bir korku-gerilim deneyimi arıyorsanız, Dark Water mutlaka izlemeniz gereken bir yapım. Film, türün sevilen örneklerinden biri olarak kült statüsüne ulaşmıştır.