2010 yapımı 'It's Kind of a Funny Story', gençlik, akıl sağlığı ve hayatın beklenmedik güzellikleri üzerine dokunaklı bir komedi-dram filmidir. Yönetmenliğini Anna Boden ve Ryan Fleck'in üstlendiği film, klinik depresyonla boğuşan 16 yaşındaki Craig'in (Keir Gilchrist) hikayesini anlatır. Okul, aile ve gelecek kaygısı altında ezilen Craig, intihar düşünceleriyle baş etmeye çalışır ve sonunda bir psikiyatri kliniğine başvurur. Ancak gençlik servisinin doluluğu nedeniyle yetişkin psikiyatri servisine yatırılması, onu beklenmedik bir yolculuğa çıkarır.

Film, ciddi bir konuyu mizahi ve samimi bir dille ele alarak izleyiciyi hem güldürür hem de düşündürür. Craig'in klinikte tanıştığı renkli karakterler, özellikle Zach Galifianakis'in canlandırdığı Bobby, filmin kalbini oluşturur. Bobby, görünüşte neşeli ve sakin bir hasta olsa da derinlerde kendi mücadelelerini yaşamaktadır ve Craig'e bir tür akıl hocasına dönüşür. Emma Roberts'ın canlandırdığı Noelle ise Craig'in hayatına giren bir başka önemli karakterdir ve aralarında gelişen hassas romantizm, filme içten bir dokunuş katar.

'It's Kind of a Funny Story' izlenmesi gereken bir film çünkü akıl sağlığı konusunu yargılayıcı olmayan, anlayışlı bir bakış açısıyla sunar. Depresyon ve kaygı gibi konuları basitleştirmeden ama umut ışığı da barındırarak işler. Film, hayatın zorlukları karşısında insan bağlantılarının ve küçük mutlulukların önemini vurgular. Oyunculuk performansları, özellikle Gilchrist'in naif ve samimi portresi ile Galifianakis'in dramatik yeteneklerini sergilediği performansı, filmin inandırıcılığını artırır. Müzikleri ve görsel stiliyle de izleyiciyi içine çeken bu film, zor zamanlarda bile mizahın ve insan ilişkilerinin iyileştirici gücünü hatırlatır.