2009 yapımı 'Mary and Max', Avustralyalı yönetmen Adam Elliot'ın imzasını taşıyan, stop-motion tekniğiyle çekilmiş unutulmaz bir animasyon filmidir. Film, 1970'lerde Melbourne'de yaşayan, yalnız ve sevgi arayışındaki 8 yaşındaki Mary Daisy Dinkle ile New York'ta yaşayan, Asperger sendromlu ve aşırı obez 44 yaşındaki Max Jerry Horowitz'in beklenmedik mektup arkadaşlığını konu alır. İkili, tesadüfen başlayan bu yazışmalarla birbirlerinin hayatlarına dokunur, yalnızlıklarını paylaşır ve hayata dair benzersiz bir bağ kurarlar.

Film, Toni Collette (Mary) ve Philip Seymour Hoffman'ın (Max) seslendirme performanslarıyla derin bir duygusal etki yaratır. Hoffman, Max'in sosyal zorluklarını ve iç dünyasını olağanüstü bir incelikle yansıtırken, Collette de Mary'nin masumiyetini ve büyüme sancılarını başarıyla aktarır. Adam Elliot'ın karakteristik kuru mizah anlayışı ve detaylı karakter işleyişi, filmi sıradan bir animasyondan çıkararak evrensel bir insanlık hikayesine dönüştürür.

'Mary and Max' izleyiciyi, dostluğun sınır tanımazlığı, farklılıkların güzelliği ve insan ilişkilerinin karmaşıklığı üzerine düşündürür. Görsel olarak minimalist ve kasıtlı olarak renksiz (Mary'nin dünyası kahverengi tonlarda, Max'inki ise siyah-beyaz) bir estetik sunan film, duygusal derinliğiyle iz bırakır. Ödüllü yapım, komedi ve dram unsurlarını dengeli bir şekilde harmanlayarak hem güldürür hem de hüzünlendirir. Samimi hikayesi, benzersiz sanatsal tarzı ve unutulmaz karakterleriyle 'Mary and Max', her izleyiciye hitap eden, tekrar tekrar izlenmeye değer bir başyapıttır.