Jacques Tati'nin 1967 yapımı başyapıtı Playtime, sıradan bir turist grubu ve unutulmaz karakteri Mösyö Hulot'nun gözünden modernleşen Paris'in absürt ve komik bir portresini çizer. Film, cam ve çelikten oluşan sterilliğiyle geleneksel Paris sokaklarının yerini alan yüksek teknolojili bir şehirde geçer. Tati, diyalogları minimuma indirgeyerek görsel mizahı ve dikkat çekici mimari kompozisyonları ön plana çıkarır. Her karede birden fazla komik olayın aynı anda yaşandığı bu yapım, izleyiciden tam bir dikkat talep eder.

Jacques Tati, hem yönetmen hem de başrol oyuncusu olarak Mösyö Hulot karakterini yeniden yorumlarken, onu modern dünyanın karmaşası içinde kaybolmuş, naif bir figür olarak sunar. Oyunculuklar genellikle fiziksel komedi ve mimikler üzerinden ilerler, diyaloglar ikinci plandadır. Bu tercih, filmin evrensel bir dil yakalamasını sağlar. Tati'nin yönetmenliği, geniş açılı plan sekansları ve derinlikli sahne düzenlemeleriyle sinema tarihinde iz bırakmıştır.

Playtime izlenmesi gereken bir filmdir çünkü yalnızca bir komedi değil, aynı zamanda modernite, tüketim kültürü ve insanın makineleşmiş çevreyle ilişkisi üzerine keskin bir satırdır. Özellikle restoranın açılış gecesinde yaşanan kaotik ve komik çöküş sekansı, sinemanın en unutulmaz sahneleri arasındadır. Görsel zenginliği, yaratıcı komedi anlayışı ve sosyal eleştirisiyle Playtime, her izleyişte yeni detaylar fark ettiren, zamansız bir klasiktir. Türkçe altyazılı olarak bu görsel şöleni keşfetmek, sinema sanatının sınırlarını zorlayan benzersiz bir deneyim sunar.