Sergei Parajanov'un yönettiği 1969 yapımı 'The Color of Pomegranates' (orijinal adıyla 'Sayat Nova'), geleneksel anlatı sinemasının sınırlarını zorlayan, görsel bir şiir ve bir sinema şaheseri olarak kabul edilir. Film, 18. yüzyılda yaşamış Ermeni şair ve aşık Sayat-Nova'nın hayatını, doğumundan ölümüne kadar, kronolojik bir biyografi yerine, semboller, metaforlar ve canlı tablolar (tableaux vivants) aracılığıyla anlatır. Parajanov, şairin iç dünyasını, ruhani arayışını ve sanatsal yaratım sürecini, Ermeni kültüründen, dini ikonografiden ve halk sanatından beslenen zengin görsel bir dil kullanarak aktarır.

Oyunculuktan ziyade bedenin ve nesnelerin sembolik bir araç olarak kullanıldığı filmde, performanslar daha çok ritüelistik ve dansa yakındır. Her kare, renklerin (özellikle nar kırmızısının), kostümlerin ve düzenlemenin özenle kompoze edildiği bir resim gibidir. Parajanov'un yönetmenliği, sinema diline getirdiği bu radikal ve lirik yaklaşımla, filmi sadece bir biyografi değil, bir kültürel kimlik ve yaratıcılık üzerine derin bir meditasyona dönüştürür.

Sovyet sansürü nedeniyle uzun süre sansürlü versiyonu dolaşımda kalan film, gerçek değerini zaman içinde bulmuş ve dünya sinemasında bir kült statüsü kazanmıştır. Görsel zenginliği, şiirselliği ve geleneksel anlatı yapılarını reddedişiyle izleyiciyi pasif bir tüketici olmaktan çıkarıp, anlamı kendi içinde keşfetmeye davet eder. Sanat sinemasına ilgi duyan, farklı anlatım biçimlerini merak eden ve görsel bir şölen arayan her izleyici için vazgeçilmez bir deneyim sunar. 'The Color of Pomegranates', sıradan bir film değil, seyredilen bir tablo, hissedilen bir ilahi ve üzerine düşünülen bir sanat manifestosudur.