Guillermo del Toro'nun 2001 yapımı 'The Devil's Backbone' (El espinazo del diablo), korku ve dram türlerini ustalıkla harmanlayan, unutulmaz bir sinema deneyimi sunuyor. Film, İspanyol İç Savaşı'nın gölgesinde kalmış, izole bir erkek yetimhanasında geçer. Babasını savaşta kaybetmiş 12 yaşındaki Carlos'un, bu kasvetli yere gelişiyle birlikte, izleyiciyi de gerilim dolu bir hikayenin içine çeker. Yetimhanenin barındırdığı sırlar, bir hayaletin varlığı ve çözülmeyi bekleyen gizemler, filmin omurgasını oluşturur.

Del Toro, tipik 'jump scare' korkularından uzak durarak, izleyicide derin bir huzursuzluk ve melankoli hissi yaratmayı başarır. Mekanın kendisi – bomba dolu avlusu, karanlık koridorları – bir karaktere dönüşür. Fernando Tielve'nin canlandırdığı Carlos karakteri, masumiyet ve merakıyla hikayenin kalbinde yer alır. Íñigo Garcés'in oynadığı zalim Jacinto ve yetimhane müdiresi Carmen (Marisa Paredes) gibi yan karakterler de hikayenin dokusunu zenginleştirir.

'The Devil's Backbone', sadece bir hayalet hikayesi değil, aynı zamanda savaşın masumlar üzerindeki yıkıcı etkisini, kayıp, yalnızlık ve geçmişin hayaletleriyle yüzleşmeyi anlatan derinlikli bir dramdır. Görsel estetiği, Javier Navarrete'nin unutulmaz müziği ve duygusal derinliği ile izleyiciyi saran bu film, del Toro'nun daha sonraki çalışmalarının da habercisi niteliğindedir. Atmosferik gerilim arayan, hikayesi ve karakterleri güçlü bir film deneyimi yaşamak isteyen herkes için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır.