Mohammad Rasoulof'un yönettiği ve 2020 Berlin Film Festivali'nde Altın Ayı ödülünü kazanan 'There Is No Evil' (Sheytan vojood nadarad), çağdaş İran sinemasının en cesur filmlerinden biri olarak öne çıkıyor. Film, despotik bir sistemin gölgesinde yaşayan bireylerin ahlaki ikilemlerini ve özgürlük arayışlarını, birbirine bağlı dört farklı hikaye aracılığıyla anlatıyor. Ortak tema, devlet tarafından uygulanan idam cezası ve bu uygulamaya dahil olan ya da olmayı reddeden sıradan insanların içsel çatışmalarıdır.

Her bölüm, farklı sosyal ve mesleki geçmişlere sahip karakterler üzerinden, itaatin, vicdanın ve kişisel sorumluluğun ne anlama geldiğini derinlemesine sorguluyor. Oyunculuk performansları, karakterlerin sessiz ıstıraplarını ve ani kararlarının ağırlığını inandırıcı ve sarsıcı bir şekilde yansıtıyor. Rasoulof'un yönetmenliği, baskıcı bir atmosferi hissettirmeden, gündelik hayatın detayları arasına gizlenmiş trajediyi gözler önüne seriyor.

Film, sadece politik bir eleştiri değil, aynı zamanda evrensel insani değerler üzerine düşündüren bir başyapıt. Görsel olarak minimalist ama duygusal olarak yoğun sahneler, izleyiciyi karakterlerin yerine koyup 'Ben olsam ne yapardım?' sorusunu sormaya zorluyor. İran'ın sosyal gerçekliğini anlamak ve insan ruhunun baskı karşısındaki direncine tanıklık etmek isteyen herkes için mutlaka izlenmesi gereken bir film. 'There Is No Evil', rahatsız edici ama bir o kadar da gerekli bir sinema deneyimi sunuyor.